fidel castro - diego maradona

Toen op 25 november 2016 de Cubaanse leider Fidel Castro overleed, huilde Diego Maradona. ‘Hij was voor mij als een tweede vader’, zei de balkunstenaar uit Buenos Aires. Exact 4 jaar later op 25 november 2020 blies ook Maradona zijn laatste adem. Alsof de bijzondere band die hij had met de communistische leider nog maar eens door de dood moest worden bevestigd.

De helpende hand van Cuba

Maradona balanceerde al eens eerder op het randje van de dood vanwege zijn drugs- en drankverslaving. De reddende hand kwam begin 2000 niet van God, maar van Fidel die hem een verblijf in de Pedrea kliniek in Cuba aanbood. Hier kon hij in alle rust herstellen van zijn verslaving.

Fan van de revolutie

Maradona heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij een fan van de Cubaanse revolutie was. Zo droeg hij een tatoeage van Che Guevara, de revolutionaire landgenoot van Maradona op zijn arm en een tattoo van Fidel Castro op zijn been.

Maradona interviewt Fidel

Mooie beelden leverde het interview op dat Maradona in 2005 deed met Fidel Castro. Terwijl Fidel spreekt, zit Diego, enigszins onderuit gezakt, met bewondering te luisteren naar el comandante. Een van de onderwerpen die aan de orde komt tijdens het gesprek is de verkiezing van president Bush. ‘Fraude’, volgens de communistische leider, ‘er is gerotzooid met de stembiljetten’. Fidel’s uitspraak, echoot 15 jaar later nog na in het Witte Huis waar de vertrekkende president van de VS, momenteel hetzelfde beweert.

Doelpunt van de eeuw

De vriendschap tussen Castro en Maradona dateert overigens al van 1987 toen Castro, zelf een groot sportfanaat, de voetballegende uitnodigde in Cuba. Een jaar daarvoor had Maradona in zijn eentje, het Argentijnse team naar de wereldbeker geleid, tijdens de mundial in Mexico. Vooral de kwartfinale tegen Engeland was historisch. Maradona scoorde twee keer. Weliswaar een keer met behulp van ‘de hand van God’, maar ook door een onnavolgbare solo actie waarbij hij de ene na de andere Engelsman voorbij slalomde alsof ze er niet stonden. Het commentaar bij het ‘doelpunt van de eeuw’ door Victor Hugo Morales is al bijna net zo legendarisch als de goal van pelusa zelf.

Kind uit de sloppenwijk

Maradona groeide op in een van de armere wijken van Buenos Aires. Die afkomst heeft hij nooit verloochend en verklaart misschien ook wel zijn bewondering voor de Cubaanse revolutie. Die nederige afkomst zorgde ook meteen voor een klik met het volk van Napels, een van de armste steden van Italië. Net zoals Diego Maradona Argentinië naar de wereldbeker leidde, schonk hij de Napolitanen het kampioenschap van Italië. Dat was voor het eerst in de geschiedenis van de club die tot dan toe altijd had moeten buigen voor de clubs uit het rijke noorden. Vlak na het overlijden van Maradona, maakte Napoli bekend dat het Stadio San Paolo voortaan Stadio Diego Armando Maradona zal worden genoemd.

Hasta la victoria siempre